Goed fout

 Vandaag zat ik
weer eens goed fout
Niets nieuws onder de zon
alles welbeschouwd

Ik verdedigde m'n ongelijk
deed het met hart en ziel
want aan woorden ben ik rijk
Het was de empathie die tegenviel

De man sprak vanuit zijn hart
Ik vooral om niet te verliezen
Het is moeilijk als je zo bent gestart
niet voor je eigen ego te blijven kiezen.

Maar tijd brengt raad
en raad eens wat het mij bracht:
dat toegeven veel minder schaadt
dan ik in het heetst had gedacht.

Ijstijd

 Het echte kritisch denken
neem veelal een flinke duik
Je ziet gedachten zwenken
gewillig richting fuik.

Het geraaskal van rechts
tiert welig in hun hoofd
Wat zwak is, is iets slechts
Wat waar is, wordt niet geloofd

Ze weten veel van horen zeggen
wit is wit en zwart blijft zwart
Je hoeft ze niets meer uit te leggen
Een nieuwe ijstijd lijkt gestart.

Kort en krachtig

 Moeder hield op met leven
en mijn gezin met te bestaan
Sindsdien zijn er buiten de kinderen
nog weinig redenen om door te gaan.

Geschreven

 Als een ruimtevaarder
met navelstreng
tolt hij laveloos
door het vruchtwater
los van alle zwaartekracht.

Op ideale temperatuur gebracht
om zich zorgeloos te delen
tot een mens, tot de wens
van zij die geduldig
op zijn verschijnen wacht.

Hij luistert naar haar hartslag
naar het ritme van het leven
dat ongefilterd wordt doorgegeven
en hem kan maken of breken
in amper 40 luttele weken.

Vandaag voedde ze hem plots
met een golf van intens verdriet
en wat hij daarmee
aan moet weet hij nog niet
maar zoals alles wat er voor kwam
staat nu ook dit voor het leven
ergens in hem geschreven.

Je hoort het krassen

Je hoort het krassen
van machteloosheid 
op haar arm,
de stemloze kreten
die ze slaakt.
Hoewel erg jong
haast nog nestwarm
lijkt het alsof ze
niet meer voorbij
zichzelf raakt. 

Ze luistert naar haar vragen
en de zelf gestelde eisen
die de slaap overstemmen.
Ze wil zichzelf terug
aan de oppervlakte hijsen
of op zijn minst de onrust
kunnen temmen.

Ze roept met pillen
om aandacht en het onheil
over zich af.
Ze geeft uit woede
om haar falen
zichzelf de zwaarst
mogelijke straf.

Parfum van geborgenheid

Er zijn
zoveel geuren
die nog zeuren, vleugjes
vervlogen van een 
bewogen kindertijd.

De geur van betterfood,
wasco's en frisgewassen
beddengoed dat altijd
verloor in de bedplasstrijd.

De geur van natte hond
kalichenhout losjes in
de mond en een brommer
die door een mistige,
winterochtend rijdt.

De geur waarin gevoel
zit vervat, houdt levenslang
vast wat je ogenschijnlijk vergat
en opent poorten doorheen
de tijd. Een melancholisch
parfum van geborgenheid.

Oud genoeg

 Ondertussen ben ik oud genoeg
om weer jong te willen zijn.
Iets waar ik voorheen zelden om vroeg
want opgroeien kent ook zijn eigen pijn.

Maar als dat zou betekenen
jong zijn in de wereld van vandaag
dan hoeft u op mij niet te rekenen
Er is nu zoveel dat ik niet verdraag.

Ik mis de verveling en burgerlijkheid
de grenzen die mijn wereld klein hielden
De eenvoud van denken en de traagheid
die we onderweg zo grondig vernielden

Ik mis de mensen die mij omringden
en het geloof dat alles goed zou komen
het zoeken met het idee te zullen  vinden
en hoe we daar toen vrolijk onwetend 
onze tijd voor hebben genomen.