Er zijn
zoveel geuren
die nog zeuren, vleugjes
vervlogen van een
bewogen kindertijd.
De geur van betterfood,
wasco's en frisgewassen
beddengoed dat altijd
verloor in de bedplasstrijd.
De geur van natte hond
kalichenhout losjes in
de mond en een brommer
die door een mistige,
winterochtend rijdt.
De geur waarin gevoel
zit vervat, houdt levenslang
vast wat je ogenschijnlijk vergat
en opent poorten doorheen
de tijd. Een melancholisch
parfum van geborgenheid.
zondag 2 februari 2025
Parfum van geborgenheid
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
In een schriftje
In een schriftje met blauwe lijntjes en een dwarse rode schreef ze luttele woordjes die haar heel fijntjes meer inzicht boden in het verdr...
-
Was ik een rivier dan hoefde ik maar te stromen van diep in de bergen tot aan de volle zee Maar nee, ik ben dier Vol twijfels en vrij van ...
-
Natuurlijk zullen jullie wel veel erven veel van wat ik bij leven heb gegeven en wat niet samen met mij zal sterven maar in jullie zal ver...
-
Ze zitten er verloren en helemaal niet op hun plaats Hun ouders willen dat niet horen Ook al presteren ze ondermaats Ze moeten in zichzelf...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten