Mama, lieve mama
ergens daarbovenWat ons morgen wacht
daarnaar hebben we het raden
Maar vast vraagt het ons om kracht
en om door het diepe heen te waden.
Jouw bergen zijn niet de mijne
en misschien moet je wel alleen
Maar het duister zal verdwijnen
stap voor stapje blijf je op de been.
Want dat is wat we doen
we beginnen elke morgen weer
Achter de oren blijvend groen
gaan we bij het leven in de leer.
Hoop
is als bloesem.
Onstuitbaar maar kwetsbaar
knapt het uit de knop.
Onderweg naar vervulling
zegt het leven echter zelf
als late nachtvorst
soms gruwelijk stop.
Maar hoop zit altijd
ergens klaar in de dop
en een volgende lente
levert het vast wel iets op.
Met een beetje een goede wil
of wat water bij de wijn
zou een wezenlijk verschil
perfect haalbaar kunnen zijn.
Maar de lijn blijft hard en koud
geen eventueel of een misschien
Want wie niet halsstarrig vasthoudt
wordt algauw als een watje aanzien.
Dus redeneert men krom even recht
en verdedigt want niet verdedigbaar is
Want gezegd blijft nu eenmaal gezegd
De tol die dat eist, is van geen betekenis.
Dit is het verhaal
van Jinte V********
Een heel gewoon meisje
met eenvoudige dromen.
Ze maakte een fout
op het verkeerde moment
en werd toen gestraft
door een draconische vent
Het verhaal begint
in het jaar dat ze zou slagen
en wel meer bepaald
tijdens de laatste 100 dagen.
Die werden gevierd
met overnachting op school
maar vaak staat zo'n nacht
ook voor drinken symbool.
Dus bedacht men een stok
Heel hard en heel wijs:
Wie drinkt mag niet mee
op eindejaarsreis.
Dit is het verhaal
van Jinte V********
Een heel gewoon meisje
met eenvoudige dromen.
Ze maakte een fout
op het verkeerde moment
en werd toen gestraft
door een draconische vent
Die avond verscheen er
een Whatsapp-bericht
dat natuurlijk ook vast
aan haar was gericht:
Wie betrapt wordt op drinken
maakt zelf een kruis
over deelname aan GWP
en blijft voor straf netjes thuis.
Maar toch werd er gedronken
en zeker niet door haar alleen
Hoewel echter velen beschonken
was zij wel zichtbaar helemaal heen.
Dit is het verhaal
van Jinte V********
Een heel gewoon meisje
met eenvoudige dromen.
Ze maakte een fout
op het verkeerde moment
en werd toen gestraft
door een draconische vent
Ze werd ondervraagd
maar wilde niemand verraden
en zo ontsnapten er leerlingen
ondanks gelijkaardige daden.
De strafmaat was zwaar
en begon bij velen te knagen
maar wat ze keer op keer zagen
was dat de straf
door een deel van het team
effectief werd gedragen.
Dit is het verhaal
van Jinte V********
Een heel gewoon meisje
met eenvoudige dromen.
Ze maakte een fout
op het verkeerde moment
en werd toen gestraft
door een draconische vent
Er is nu een stok
waar men voortaan
mee kan slaan
En die stok draagt
voor eeuwig en altijd
haar naam.
Doe het niet!
Begin er niet aan!
Je weet toch nog
hoe het Jinte
is vergaan!
De zon zakt ter kimme
Ze rijden bij mij vandaan
Zij die ik mag beminnen
de vreugdes van mijn bestaan.
Ze lachen en ze dollen
Ze kijken niet meer om
Toch kus ik beide pollen
in de ondergaande zon.
Ze laten telkens liefde
en een warmte in mijn na
Ze zinderen voluit in mij
overal waar ik ga.
Een meisje danst
Een jongen speelt
Zij zijn door het lot
bij de gelukkigen
ingedeeld.
Een jongen huilt
Een meisje bloedt
Niemand die hen
voor alles kapot
behoedt.
Een kind sterft
een ander leeft
Zo bepaalt bot
waar je woont
welk kind
een toekomst
heeft.
Ik zie hen
letterlijk groeien,
openbloeien onder het licht
onder de aandacht
die op hen wordt gericht
en de innerlijke kracht
die dat geeft om voorbij
twijfel of tranen
samen een weg te banen
naar een machtig resultaat
dat vast nog heel lang
mooie sporen
in elk van ons
achterlaat.
Als ik hen zo
met hart en ziel
bezig zie,
is dat pure poëzie.
Hoe zou het nog...
met die en die en ook die?
Verdwenen uit mijn zog
omdat ik ze beroepshalve
niet meer zie?
Die verdween
wegens moeilijk kunnen aarden
en die vertrok verplicht
vanwege niet gedeelde waarden
Die viel er tussen uit
omdat het leven haar niet spaarde
en hij omdat hij het had verbruid
een lesje over gevolgen en aanvaarden.
Het vergaat die en die vast
nu beter dan voorheen
Of toch al wat minder op de tast
als toen hij of zij zo bruusk
uit mijn zog verdween.
Er was eens een nar
die lachend de waarheid zei.
Maar alles raakte in de war
en vrede verdween in razernij
De nar zette de zotskap af
en nam het zwaard ter hand
tegen een echte zot die o zo laf
glorie zocht in zijn geliefde land.
Het lachen is iedereen nu vergaan
en de waarheid niet meer van tel
Doch hij blijft voor waarden gaan
als een oude nar in een moderne hel.
Geluk dat is de zee
Mijn kinderen de golven
En dein ik met hen mee
word ik onder geluk bedolven.
