Ondertussen ben ik oud genoeg
om weer jong te willen zijn.
Iets waar ik voorheen zelden om vroeg
want opgroeien kent ook zijn eigen pijn.
Maar als dat zou betekenen
jong zijn in de wereld van vandaag
dan hoeft u op mij niet te rekenen
Er is nu zoveel dat ik niet verdraag.
Ik mis de verveling en burgerlijkheid
de grenzen die mijn wereld klein hielden
De eenvoud van denken en de traagheid
die we onderweg zo grondig vernielden
Ik mis de mensen die mij omringden
en het geloof dat alles goed zou komen
het zoeken met het idee te zullen vinden
en hoe we daar toen vrolijk onwetend
onze tijd voor hebben genomen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten