Het leven doet wat

Het leven
doet wat met een mens
we ontdekken door
wie en wat we zijn omgeven
ongewild altijd 
een nieuwe ondergrens.

Opgevoed met waarden
het goede en het kwade
maar met het klimmen van de jaren
weet je amper nog bij wie te rade
en het is best schrikken 
als je merkt dat je je neerlegt
bij wat je dacht
nooit te zullen aanvaarden.

Je ziet het
en je weet het
begrijpt dat het nooit weg zal gaan.
Je had het anders gedroomd
maar vergeet het 
er blijkt geen beginnen aan.

De mens doet wat
met het leven 
van een mens.

Laten, liet, verlaten

 Je ging
en liet mij m'n liefde
die plots ondeelbaar was.
Je liet mij m'n hart
dat plichtsbewust bleef slaan
maar nimmer nog genas.
Je liet mij
wat je noemde vrij
en het latent verlangen
naar een onmogelijk wij.

Sneeuwman

We boetseren
uit hagelwitte sneeuw
een ronde, robuuste held.
Met gedroogde bloemenogen
frisgroen loof als haren
en een steentjesmond
die minzaam niets vertelt.

We boetseren hem
met winterse vrolijkheid
maar hij weet zich bedrogen
en verre van een held
want wij zijn weg
en hij voelt zich verlaten
als straks al die witte schoonheid
tragisch tot bruine drab versmelt.

Een hoekje

Als ik morgen zou gaan
gewoon het hoekje om
zou dat geruisloos zijn
zoals ik ook bij leven kon.

Vanuit de marge
naar vergetelheid
blijkt vaak slechts
een rimpeling in de tijd.
Bloeiende onverschilligheid.

Als ik morgen gewoon
het hoekje om zou gaan
zou er stil een deur sluiten
die nooit echt helemaal
durfde open staan.

Nachtzoen

Ze heeft een enkel bed.
Daar kunnen mijn zorgen niet bij.
Dat hoeft ook niet.
Ik beschik al mijn hele leven
over een twijfelaar
en dus voldoende ruimte 
aan mijn zij.
Ik leg onze hoofden
heel even wang aan wang
Morgen valt de sneeuw
dekbedden dik uit de lucht
laat een nieuwe stilte
zich uitdrukkelijk horen
en smelt de zon alle zorgen weg.
Dus slaap nu mijn kind
slaap vol vertrouwen lang.

Zonder kennis van zaken

 Ik strooi een handvol zaadjes
zonder kennis van zaken
snij een appel tot kwartjes
en wacht op vogels
die niet komen

zoals ik ooit zoete woordjes
strooide en liefhad
zonder kennis van zaken
en wachtte op wat
nooit komen zou.

Vriendinvreugde

Ze zegt dat we klaar zijn
voor wat voorheen niet kon
We houden onszelf klein
maar eigenlijk is dat dom.

Ze wenst ons de moed
het lef om op weg te gaan
om niet langer in onze
eigen schaduw
te blijven staan

Ze ziet haarzelf deels in mij
Ze weet hoeveel ik waard ben
Ze is al meer dan twintig jaar
de trouwste spiegel die ik ken.