Je ging
en liet mij m'n liefde
die plots ondeelbaar was.
Je liet mij m'n hart
dat plichtsbewust bleef slaan
maar nimmer nog genas.
Je liet mij
wat je noemde vrij
en het latent verlangen
naar een onmogelijk wij.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
In een schriftje
In een schriftje met blauwe lijntjes en een dwarse rode schreef ze luttele woordjes die haar heel fijntjes meer inzicht boden in het verdr...
-
Ze zitten er verloren en helemaal niet op hun plaats Hun ouders willen dat niet horen Ook al presteren ze ondermaats Ze moeten in zichzelf...
-
Geluk is een eigenzinnig dier dat zijn hartslag graag verlaagt. Het wacht tot diep en mysterieus gefluister het zacht naar buiten vraagt. ...
-
In een schriftje met blauwe lijntjes en een dwarse rode schreef ze luttele woordjes die haar heel fijntjes meer inzicht boden in het verdr...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten