Als ik morgen zou gaan
gewoon het hoekje om
zou dat geruisloos zijn
zoals ik ook bij leven kon.
Vanuit de marge
naar vergetelheid
blijkt vaak slechts
een rimpeling in de tijd.
Bloeiende onverschilligheid.
Als ik morgen gewoon
het hoekje om zou gaan
zou er stil een deur sluiten
die nooit echt helemaal
durfde open staan.
vrijdag 10 januari 2025
Een hoekje
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
In een schriftje
In een schriftje met blauwe lijntjes en een dwarse rode schreef ze luttele woordjes die haar heel fijntjes meer inzicht boden in het verdr...
-
Ze zitten er verloren en helemaal niet op hun plaats Hun ouders willen dat niet horen Ook al presteren ze ondermaats Ze moeten in zichzelf...
-
Geluk is een eigenzinnig dier dat zijn hartslag graag verlaagt. Het wacht tot diep en mysterieus gefluister het zacht naar buiten vraagt. ...
-
In een schriftje met blauwe lijntjes en een dwarse rode schreef ze luttele woordjes die haar heel fijntjes meer inzicht boden in het verdr...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten