Marianne Faithfull

 Marianne had vertrouwen
in tranen die vergleden
en zong zo van die liedjes
die je vanbinnen huiveren deden

Over vervlogen vrouwendromen
en helden die we graag vergeten
Maar om tot die parels te komen
heeft ze zelf vaak erg diep gezeten.

Een engel tussen rollende stenen
die finaal haar eigen stem vond
Nu is ze richting Parijs verdwenen
en rijdt er in haar sportwagen rond.

Wagon weg

 Plots blijk ik de laatste wagon
van een eens onuitputtelijke trein
waarvan ik zo naïef had gedacht
altijd een onderdeel te zullen zijn.
Maar onderweg verloor ik echter
wagon na wagon steeds meer terrein
nu is de tijd van afhaken gekomen
en voelt het juist dat ik verdwijn.

Jij bent de zon

 
Jij bent de zon en ik ben de maan
en als een gek ijl ik achter jou aan

Soms zink ik weg
dan scheidt de wereld ons twee
en hoewel jij elders blijft schijnen
draag ik dan duisternis mee

en de ochtend komt te gauw
want dan moet ik door zonder jou

Jij bent zo ver
en de afstand doet pijn
toch ik zal altijd verlangen
jouw spiegel te zijn

maar de ochtend komt te gauw
want dan moet ik door zonder jou

Toch gebeurt het af en toe
dat we als geliefden zijn te zien
dan schuil je ogenschijnlijk moe
onder mij een tel of tien

En wat houd ik jou dan vast
Slechts heel even en het is voorbij
Slechts heel even behoor je mij
waarna je me kust en weer verlaat

Jij bent de zon en ik ben de maan
en bitter glij ik weer bij jou vandaan

Tenzij je 't kan breken

Ze brak zijn hart in twee 

liet hem een helft
en nam de andere

met zich mee.

Met een half hart
en diep gemis
zocht hij verward
naar betekenis.

Hij bleef hopen

en zij voorgoed weg.

Hij bleef lopen
levenslang onderweg.

Toen het halve hart
ophield met slaan
volgde de andere helft
daar niet ver vandaan.

Zij had altijd geweten
en dat was waarheid gebleken
een hart blijft zelden trouw
tenzij je 't kan breken.

In tegenstrijd

 Oude liedjes
uit een vervlogen tijd
over madeliefjes, vergeet-me-nietjes
en kinderlijke onbevangenheid.

Of vergeten flauwe mopjes
vaak verborgen aangebrand
De mens klein maar in zijn nopjes
en de toekomst aan zijn kant.

De eenvoud van zo'n leven
dat aan kleine gelukjes was gewijd
zit in die mopjes en liedjes
nog verweven
maar is met alles van vandaag
in tegenstrijd.

Vrij om weg te gaan

 Eigenlijk 
maar hou het stil
is er niemand
die echt wat van jou wil.

Ze doen wel eens alsof
want ja, het oogt behoorlijk grof
rechtuit te laten blijken
dat met jou te kennen
geen eer valt op te strijken.

Je bent een tikje vreemd
past helemaal nergens bij
Zo'n oude man, wat ontheemd
uit een tijd reeds lang voorbij

En tja, van goede wil
maar daar heeft niemand echt wat aan
Aanvaard dus en wees nu stil
en voel je vooral vrij om weg te gaan.

Mantel der liefde

De mantel der liefde

verwarmt en verhult

bezit binnenzakken
vol geduld en past 

velen in het begin.

Maar als hij

met de jaren 
rafelt en gaten

gaat vergaren
vult de binnenzak
zich bij velen 

met ongeduld en bezwaren
Dan komt de mot erin.

Als de mantel
niet meer past

omdat de liefde

is aangetast
heeft hem blijven dragen
geen enkele zin.