Plots blijk ik de laatste wagon
van een eens onuitputtelijke trein
waarvan ik zo naïef had gedacht
altijd een onderdeel te zullen zijn.
Maar onderweg verloor ik echter
wagon na wagon steeds meer terrein
nu is de tijd van afhaken gekomen
en voelt het juist dat ik verdwijn.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
In een schriftje
In een schriftje met blauwe lijntjes en een dwarse rode schreef ze luttele woordjes die haar heel fijntjes meer inzicht boden in het verdr...
-
Ze zitten er verloren en helemaal niet op hun plaats Hun ouders willen dat niet horen Ook al presteren ze ondermaats Ze moeten in zichzelf...
-
Geluk is een eigenzinnig dier dat zijn hartslag graag verlaagt. Het wacht tot diep en mysterieus gefluister het zacht naar buiten vraagt. ...
-
In een schriftje met blauwe lijntjes en een dwarse rode schreef ze luttele woordjes die haar heel fijntjes meer inzicht boden in het verdr...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten