Jij bent de zon

 
Jij bent de zon en ik ben de maan
en als een gek ijl ik achter jou aan

Soms zink ik weg
dan scheidt de wereld ons twee
en hoewel jij elders blijft schijnen
draag ik dan duisternis mee

en de ochtend komt te gauw
want dan moet ik door zonder jou

Jij bent zo ver
en de afstand doet pijn
toch ik zal altijd verlangen
jouw spiegel te zijn

maar de ochtend komt te gauw
want dan moet ik door zonder jou

Toch gebeurt het af en toe
dat we als geliefden zijn te zien
dan schuil je ogenschijnlijk moe
onder mij een tel of tien

En wat houd ik jou dan vast
Slechts heel even en het is voorbij
Slechts heel even behoor je mij
waarna je me kust en weer verlaat

Jij bent de zon en ik ben de maan
en bitter glij ik weer bij jou vandaan