De zon zakt ter kimme
Ze rijden bij mij vandaan
Zij die ik mag beminnen
de vreugdes van mijn bestaan.
Ze lachen en ze dollen
Ze kijken niet meer om
Toch kus ik beide pollen
in de ondergaande zon.
Ze laten telkens liefde
en een warmte in mijn na
Ze zinderen voluit in mij
overal waar ik ga.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten