Wat ons morgen wacht
daarnaar hebben we het raden
Maar vast vraagt het ons om kracht
en om door het diepe heen te waden.
Jouw bergen zijn niet de mijne
en misschien moet je wel alleen
Maar het duister zal verdwijnen
stap voor stapje blijf je op de been.
Want dat is wat we doen
we beginnen elke morgen weer
Achter de oren blijvend groen
gaan we bij het leven in de leer.
zondag 30 maart 2025
Wat ons morgen wacht
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
In een schriftje
In een schriftje met blauwe lijntjes en een dwarse rode schreef ze luttele woordjes die haar heel fijntjes meer inzicht boden in het verdr...
-
Was ik een rivier dan hoefde ik maar te stromen van diep in de bergen tot aan de volle zee Maar nee, ik ben dier Vol twijfels en vrij van ...
-
Natuurlijk zullen jullie wel veel erven veel van wat ik bij leven heb gegeven en wat niet samen met mij zal sterven maar in jullie zal ver...
-
Ze zitten er verloren en helemaal niet op hun plaats Hun ouders willen dat niet horen Ook al presteren ze ondermaats Ze moeten in zichzelf...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten