Ze hield van haar

Ze hield innig van haar
van haar zachtjes mompelen
tot haar razen met het schuim
op de lippen.

Ze hield van kinds af van haar
van haar onpeilbaar blauwgrijze blik
en de belofte van oneindigheid
ver voorbij haar eigen klippen.

Ze hield elk seizoen van haar
van haar komen en gaan
van haar rustgevende onrust
die haar verhindert ook maar
één tel bij wat was stil te staan.

Ze hield levenslang van haar
van haar grote enigma de zee
Eens voorgoed met 
ons vasteland klaar
ging ze dan ook
vol vertrouwen 
met haar golven mee.