De dagen zijn kort
De zuchten eerder lang
Overdaad op menig bord
De nasmaak ietwat wrang.
De verlangens zijn gebleven
De tijd raast genadeloos voort
Veel werd onderweg opgegeven
Veel dat bij het mens zijn hoort.
De winter is geen seizoen
Het is duisternis in denken
Vergeten zijn wat je moet doen
en wie jouw vertrouwen schenken.
Het is wachten op de lente.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten