Schatten

 De zon zakt ter kimme
Ze rijden bij mij vandaan
Zij die ik mag beminnen
de vreugdes van mijn bestaan.

Ze lachen en ze dollen
Ze kijken niet meer om
Toch kus ik beide pollen
in de ondergaande zon.

Ze laten telkens liefde
en een warmte in mijn na
Ze zinderen voluit in mij
overal waar ik ga.

Een meisje danst

 Een meisje danst
Een jongen speelt
Zij zijn door het lot
bij de gelukkigen
ingedeeld.

Een jongen huilt
Een meisje bloedt
Niemand die hen
voor alles kapot
behoedt.

Een kind sterft
een ander leeft
Zo bepaalt bot
waar je woont
welk kind
een toekomst
heeft.

Pure poëzie

 Ik zie hen
letterlijk groeien,
openbloeien onder het licht
onder de aandacht
die op hen wordt gericht
en de innerlijke kracht
die dat geeft om voorbij
twijfel of tranen
samen een weg te banen
naar een machtig resultaat
dat vast nog heel lang
mooie sporen
in elk van ons
achterlaat.

Als ik hen zo
met hart en ziel
bezig zie,
is dat pure poëzie.

Hoe zou het nog...

Hoe zou het nog...
met die en die en ook die?
Verdwenen uit mijn zog
omdat ik ze beroepshalve
niet meer zie?

Die verdween 
wegens moeilijk kunnen aarden
en die vertrok verplicht
vanwege niet gedeelde waarden
Die viel er tussen uit
omdat het leven haar niet spaarde
en hij omdat hij het had verbruid
een lesje over gevolgen en aanvaarden.

Het vergaat die en die vast
nu beter dan voorheen
Of toch al wat minder op de tast
als toen hij of zij zo bruusk 
uit mijn zog verdween.

Zelensky

 Er was eens een nar
die lachend de waarheid zei.
Maar alles raakte in de war
en vrede verdween in razernij

De nar zette de zotskap af
en nam het zwaard ter hand
tegen een echte zot die o zo laf
glorie zocht in zijn geliefde land.

Het lachen is iedereen nu vergaan
en de waarheid niet meer van tel
Doch hij blijft voor waarden gaan
als een oude nar in een moderne hel.

Geluk dat is de zee

 Geluk dat is de zee
Mijn kinderen de golven
En dein ik met hen mee
word ik onder geluk bedolven.

Maar er is eb en er is vloed
Soms trekt de zee zich terug
Dat is natuur en vast iets goed
Maar eb komt vaak te vlug.

Happy end

Vertel ons gauw een sprookje

waarin goed het kwaad verslaat

Want daarbuiten waart een spookje

dat heel de wereld sidderen laat.

De geest kruipt uit de fles
en aan wensen doet die niet
Hij leert ons die ene wrede les

dat vrede zelden de voorkeur geniet

Het kind in ons wil echter kiezen
voor dat wat het van kinds af kent
Niet de weg van waanzin en verliezen
maar die van een simpel happy end.