Regen
zo vaak ongelegenlaat ons naar elkaar
toe bewegen
geeft ons de kans
bij elkaar te schuilen
onder een oude paraplu
waar we wedervaren ruilen
en opgaan in het nu.
Huid aan huid
zuigen we gulzig
uit rood fruit
een zuiver geluk en
worden we een regebui
lang voor elkaar
benaderbaar.
Alles voelt zo
eenvoudig en goed
en ik besef daar
met een kinderlijk hart:
Ik aardbei haar
Geen opmerkingen:
Een reactie posten