Ik kijk in haar ogen
maar heb te diep gekekenen zie haar voor mijn ogen
in duizend stukjes breken
De tranen wellen op
De woorden vallen weg
In ons beider keel een krop
als ik een hand op haar arm leg
Ik weet niet wat er speelt
of wat haar wankelen doet
Op mijn vraag wat er scheelt,
antwoordt ze: veel, maar het komt goed
Ik kijk haar in de ogen
en lees daar dat ze ’t meent
Iemand zal haar tranen drogen
en helpen dragen waarvoor ze weent.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten