De zon zakt
De regen druilt
De avond valt
schaamteloos
als een schoonheid
die om haar eigen
lachen huilt.
Het is drama
Het is troost
Het is breken
van licht in water
Het is kwetsbaarheid
op z'n mooist.
De auto
schuift huiswaarts
over de natte macadam
We zwijgen, we glimlachen
Ann Christy zingt zacht
over wat ze wil maar wat niet kan.
Dag vreemde man
Geen opmerkingen:
Een reactie posten