Ondanks het klimmen van de jaren
ben ik nog steeds kinderlijk naïef.
Als ik ergens onrecht kan ontwaren
reageer ik bedroefd en impulsief.
Dan bonkt het in mijn bloed
en stormt het in hoofd
waarom zien anderen niet wat moet
is bij hen het echte vuur gedoofd?
En dan eindig ik meestal alleen
met tal van bruggen opgeblazen
Weet daarna amper nog waarheen
Ik neem mezelf al te vaak te grazen.
donderdag 13 februari 2025
Te grazen
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
In een schriftje
In een schriftje met blauwe lijntjes en een dwarse rode schreef ze luttele woordjes die haar heel fijntjes meer inzicht boden in het verdr...
-
Was ik een rivier dan hoefde ik maar te stromen van diep in de bergen tot aan de volle zee Maar nee, ik ben dier Vol twijfels en vrij van ...
-
Natuurlijk zullen jullie wel veel erven veel van wat ik bij leven heb gegeven en wat niet samen met mij zal sterven maar in jullie zal ver...
-
Ze zitten er verloren en helemaal niet op hun plaats Hun ouders willen dat niet horen Ook al presteren ze ondermaats Ze moeten in zichzelf...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten