Ik doe alsof
je bent vergeten
hoewel dat eigenlijk
niet kan.
Want we hebben
altijd allebei geweten
Jij bent mijn vrouw
en ik jouw man.
Toch heeft de tijd
niet stil gezeten
en het leven had
met ons een ander plan
De ruwe kantjes
zijn nu afgesleten
maar ik denk nog
vaak aan jou
bij houden van.
vrijdag 21 februari 2025
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
In een schriftje
In een schriftje met blauwe lijntjes en een dwarse rode schreef ze luttele woordjes die haar heel fijntjes meer inzicht boden in het verdr...
-
Was ik een rivier dan hoefde ik maar te stromen van diep in de bergen tot aan de volle zee Maar nee, ik ben dier Vol twijfels en vrij van ...
-
Natuurlijk zullen jullie wel veel erven veel van wat ik bij leven heb gegeven en wat niet samen met mij zal sterven maar in jullie zal ver...
-
Ze zitten er verloren en helemaal niet op hun plaats Hun ouders willen dat niet horen Ook al presteren ze ondermaats Ze moeten in zichzelf...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten