Vandaag kwam geschiedenis
de klas binnen zonder kloppen
met brute laarzen en onverwacht
welkom geheten kernkoppen.
Een meisje met vuur in de ogen
roept de razernij van een
Marokkaanse jongen over zich af
als ze zich zonder enig mededogen
schaart achter de keuze Hiroshima
en Nagasaki te vereeuwigen
als bovengronds massagraf.
Het bloed van haar bloed
was vergoten door wreedheid
in een Indonesisch Jappenkamp
Elke stap richting begrip
is hier vers zaaigoed tot verdeeldheid
en een minzame jongen schiet
tussen al dat geweld in kramp.
Hij zwijgt waardig
en proeft als een van hun nazaten
het gif dat zij zoveel decennia later
in een meisje hebben achtergelaten.
dinsdag 18 februari 2025
Geschiedenisklas
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
In een schriftje
In een schriftje met blauwe lijntjes en een dwarse rode schreef ze luttele woordjes die haar heel fijntjes meer inzicht boden in het verdr...
-
Was ik een rivier dan hoefde ik maar te stromen van diep in de bergen tot aan de volle zee Maar nee, ik ben dier Vol twijfels en vrij van ...
-
Natuurlijk zullen jullie wel veel erven veel van wat ik bij leven heb gegeven en wat niet samen met mij zal sterven maar in jullie zal ver...
-
Ze zitten er verloren en helemaal niet op hun plaats Hun ouders willen dat niet horen Ook al presteren ze ondermaats Ze moeten in zichzelf...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten