Dagen koud en donker
zo trekt januari richting eind
in mijmering verzonken
Bijna niets nog afgelijnd
Het licht oogt moe en vaal
Rust op de vensterbank
Geen zin in een verhaal
Vage beelden zonder klank
De tijd tikt echter door
die wacht niet op de zon
De mist, die stille omnivoor
at de koude, donkere dagen
waarvan geen enkele echt begon.
zondag 19 januari 2025
Omnivoor
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
In een schriftje
In een schriftje met blauwe lijntjes en een dwarse rode schreef ze luttele woordjes die haar heel fijntjes meer inzicht boden in het verdr...
-
Was ik een rivier dan hoefde ik maar te stromen van diep in de bergen tot aan de volle zee Maar nee, ik ben dier Vol twijfels en vrij van ...
-
Natuurlijk zullen jullie wel veel erven veel van wat ik bij leven heb gegeven en wat niet samen met mij zal sterven maar in jullie zal ver...
-
Ze zitten er verloren en helemaal niet op hun plaats Hun ouders willen dat niet horen Ook al presteren ze ondermaats Ze moeten in zichzelf...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten