Als ik me niet vergis
waren het een laagje vernis
wat glans en wat pluimen
die het schuimen van razernij
en de kleine stap naar barbarij
moesten zien te voorkomen.
Ware woorden en wetten
moesten beletten dat het beest
gehaat en bevreesd zich los
zou scheuren van de rede
en in het zo moeizame bereikte
heden terug nodeloos bloed zou
laten stromen.
Maar diep in ons staat gegrift
dat drift onze natuur blijft
en brute kracht zich in
de handen wrijft als we
achteloos menen iemand
de macht te mogen verlenen
die juist herademt bij
het verwelkomen
van oude demonen.
dinsdag 21 januari 2025
Een laagje vernis
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
In een schriftje
In een schriftje met blauwe lijntjes en een dwarse rode schreef ze luttele woordjes die haar heel fijntjes meer inzicht boden in het verdr...
-
Was ik een rivier dan hoefde ik maar te stromen van diep in de bergen tot aan de volle zee Maar nee, ik ben dier Vol twijfels en vrij van ...
-
Natuurlijk zullen jullie wel veel erven veel van wat ik bij leven heb gegeven en wat niet samen met mij zal sterven maar in jullie zal ver...
-
Ze zitten er verloren en helemaal niet op hun plaats Hun ouders willen dat niet horen Ook al presteren ze ondermaats Ze moeten in zichzelf...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten