De lengte van een verhaal

 We zijn hier slechts een poosje
De lengte van een verhaal
Dan netjes in een houten doosje
Heel uniek en toch banaal.

Geluk is een vogeltje

 Geluk
is een vogeltje
zittend op je hand
alleen als je het los 
durft laten, kiest
het ook jouw kant

Mijn gelukjes
vliegen wel eens uit
maar mijn hand
is nimmer leeg
Terwijl zij op zoek zijn
naar een nieuw geluid,
kan ik gerust wel even voort
met alle liefde die kreeg.

TikTok

 TikTok TikTok
net zoals een bom
spannend en verlammend 
het trekt ons hele denken krom.

TikTok TikTok
de tijd glijdt vlug voorbij
van zeemzoet tot zondebok
een haast onstuitbare brij

TikTok TikTok
dat blinkt en ook verblindt
alle aandacht opgeslokt 
Curieus, wie daarbij wint.

Kleine mannetjes

 Kleine mannetjes
die tot te hoog zijn toegetreden
spelen boven hun gewicht
en trappen dan naar beneden.

Het water altijd aan de lippen
proberen ze wanhopig te drijven
jagen rond hen alles op de klippen
als dat helpt om boven te blijven.

Altijd vinden ze wel een schouder
om even veilig op te kunnen staan
ze worden nooit wijzer, hooguit ouder
en altijd laten we hen veel te lang begaan.

Decade van verliezen

 De afgelopen tien jaar 
ben ik ontzettend veel verloren
veel voor altijd onvervangbaar
zoals zij waaruit ik ben geboren.

Familie en halve vrienden
en een vrouw niet langer mijn
alsof ik het niet meer verdiende
deel van hun wereldje te zijn.

Maar ook zelfvertrouwen
en de wil om door te blijven gaan
om nog aan iets nieuws te bouwen
om weer te beginnen van vooraf aan.

Na zo'n decade van verliezen
koester je vooral wat er nog rest
zij die heel bewust voor je kiezen
en dat beetje vrede in je eigen nest.

Niet meer bang

 Ik ben niet meer bang
voor vanavond
Niet meer bang 
voor de nacht die komt
Want er is liefde
en het lot is me genadig
Er heerst een rust
die ik voorheen niet vond.

Ik ben niet bang meer
voor de anderen
voor hun gelijk dat ik
niet voel
Ik doe niet langer 
aan meanderen
want dat dient finaal
geen enkel doel.

Ik ben niet bang meer
voor wat zal komen
voor het duister
van de nacht.
Want als iets me
werd ontnomen
werd ook altijd weer iets
nieuws gebracht.

Knuffel

Men gooit de armen open

in een wijds en lief gebaar

Men komt dichtjes tegen

elkaar aangekropen

en dan resoluut omsluiten maar.

Men legt hoofd tegen

borst of schouder

en drukt de ander stevig

tegen zich aan

Men sluit dan de ogen

en voelt langzaam

hoe je in elkaars

kracht komt te staan.

Woorden zijn overbodig

Geen strelen met de hand

Men neemt alle tijd nodig

tot er een soort van vrede

in je landt.

Haast is uit den boze

en schaamte evenzeer

Na zo'n mentaal en

lichamelijk verpozen

zal je gauw verlangen

naar nog een keer.